De gemeente is een tweeling
Inwoners zullen het woord 'integraal' niet zo snel gebruiken, maar dat is wel de manier waarop zij naar maatschappelijke vraagstukken kijken en hoe zij hun leefomgeving beoordelen. Hun leefwereld past niet één-op-één in de domeinen en beleidskaders waar gemeenten mee werken. Wat betekent dat voor de aanpak van een Wijken- of Dorpendeal? Adviseur Antoinette Meys laat haar gedachten de vrije loop.
Een tuin kan wel, een container niet
Antoinette noemt een voorbeeld van een sociale oogsttuin, waar ze zelf als adviseur bij betrokken was. “Het begon met het plan om samen gezonde groente te verbouwen. Dat breidde uit naar het bieden van een plek aan mensen met een verslavingsachtergrond. Maar ja, gereedschappen moeten ergens worden opgeslagen, dus er moet een schuurtje bij. Even schuilen als het plenst, is wel zo handig. En misschien even een kop koffie kunnen maken? Dat zou mooi en goedkoop kunnen als je er een container neerzet. En zo groeit een idee uit tot een steeds mooier plan.”
De gemeente kijkt daar heel anders naar. De afdeling groenvoorziening heeft er niet alleen iets over te zeggen, er speelt nog veel meer. Een container past niet aan de rand van een ecologisch park. Dan krijg je te maken met het omgevingsbeleid van ruimtelijke ordening. En ook de bebouwde oppervlakte, zoals het gereedschapsschuurtje, mag niet op deze grond met groenbestemming. “Dat kun je star vinden, of overdreven regeldruk, maar in een ander geval heb je juist voordeel van diezelfde regels, omdat je als buurtbewoners – ik noem maar wat - de uitbreiding van een geitenboerderij tegen wil houden.”
Een ambtenaar heeft rugdekking nodig van de wethouder
Je kunt niet elke centimeter dichttimmeren en controleren
Een wijkregisseur kan voor de onmisbare smeerolie zorgen